تازه خبرونه
Home / ټولنیزموضوعات / زلزله وعذابهاي گوناگون/بخش دوم

زلزله وعذابهاي گوناگون/بخش دوم

زلزله ها: تنبیهات وتعذ یبات)

ازنظر سائینس وجیولوژي بعدا بحث را در مورد زلزله (لرزش زمین) خواهم داشت اولا نظري را بر بعض ازآیات قرآني وبرخي از أحادیث نبوي (صلی الله علیه وسلم) مي اندازیم که درین مورد هدایت را برای انسانیت به ارمغان میگذارند:

الزلزلة: 

انواع عذابها بر امتهای گذشته که درقرآن کریم ذکر شده است ویا در آئینده ضرورتاً ویقیناً خواهند آمد : را مختصراً نامگذاري وبعداً درمورد برخي ازانها حرف میزنیم: آنچه که: در آئنده فرا مي رسد درج ذیل است:

(۱/ (زلزال الأرض: (دراغاز سلسلهء روز قیامت)

(۲/ (الرجفة: ( الزلزلة الشدیدة) نزد قرب شروع قیامت،

(۳/ (الراجفة: (تحرک الارض بالشدة) نزد شروع قیامت،

(۴/ (الرادفة: ( انشقاق السماء) نزد شروع قیامت،

(۵/ (انشقاق الارض : ( قرب قیامت)

(۶/ (مهل السماء ( ذوب آسمان) قرب قیامت)

(۷/ (عهن الجبال) (پروپاشي کوهها) درنزدیکي قیامت)

(۸/ (انکدار النجوم) تاریک وبی نور شدن ستاره ها( در شروع قیامت)

(۹/ (تکویر الشمس ) سیاه شدن آفتاب) در شروع قیامت)

وغیر ازینها علامات قرب ویاشروع قیامت نیز ذکر شده اما این همه که ذکر شد مقرون با قیامت است ( خفف الله علینا اهوالها آمین) انسانها میخواهند یانمي خواهند با این سرنوشت یقیناً مواجه شدنی اند.

عذابهاي متعدد بر بني اسرائیل:

(۱/

الطوفان: (بني اسرائیل) یا طوفان آب بود، ویاهم طاعون ومرض دیگري وبلا ومصیبت دیگري بود. ({فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ} كل ما طاف وغلب؛ من مطر، أو مرض، ونحوهما: فهو طوفان. ومنه قوله تعالى: {فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ} وورد: أنه الموت المتتابع الذريع؛ ولعله الطاعون. وقيل: هو طوفان من الماء؛ أحاط بهم، ودخل منازلهم، وعلا حتى وصل إلى حلوقهم سبعة أيام./ أوضح التفاسير

المؤلف: محمد محمد عبد اللطيف بن الخطيب (المتوفى: 1402هـ)

(۲)/

الجراد: (ملخها) بر قوم موسی علیه السلام بطورعذاب آمده بود ند)

(۳)/

القمل: ( شپشها) این عذاب نیز بر بني اسرائیل نازل شده بود)

(۴)/

الضفادع: (قور باغه، غوک) بر بني اسرائیل مسلط شده بود)

(۵)/

الدم: (خون ( آب بني اسرائیل همه خون گشته بود)

قرآن کریم همه را در یک آیت جمع وبیان فرموده است: فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُجْرِمِينَ (133)  سورة الاعراف./

الصيحة:

(آواز سیدنا جبریل علیه السلام، اکثر مفسرین آواز جبریل علیه السلام را مقدمهء عذاب میشمارند ودرتعقیب آن عذاب برای آن قوم می آمد، برامتهاي چند این عذاب آغاز گردیده امام عبداللطیف رحمه الله در اوضح التفاسیر میگوید که این عذاب بر اقوام سیدنا هود، سیدنا شعیب وسیدنا صالح علیهم السلام آمده بود: فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا zalzallaلَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ (32) سورة المؤمنون/.

{فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْهُمْ} هو هود. وقيل: صالح. وقيل: شعيب، عليهم السلام؛ وذلك لأن أممهم هم ممن أخذوا بالصيحة، وهؤلاء أهلكوا بها؛ قال تعالى في آخر قصتهم «فأخذتهم الصيحة بالحق»وهمچنان درآیت دیگر قرآن کریم برقوم سیدنا لوط علیه السلام نیز از صیحهء جبریل علیه السلام آغاز عذاب بیان شده است:قَالَ هَؤُلَاءِ بَنَاتِي إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ ( لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ (72) فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِينَ (73)سورة الحجر/ قصهء قوم سیدنا لوط علیه السلام.

 پس صیحه گویاشروع عذاب بود.

لفظ صیحه درقرآن کریم:

 لفظ الصیحه معرفه بـ الف ولام)  درقرآنکریم درهفت جاذکر شده است، درسورة هود /آیات/۶۷/ و/۹۴/ درسورة الحجر/آیات /۷۳/و/ /۸۳/  درسورة المؤمنون / آیت/ ۴۱/ درسورة العنکبوت / آیت/ ۴۰/ ودرسورة (ق) آیت /۴۲/.  ونکره بدون ازالف ولام در شش جا ذکر شده است: درسورة یاسین شریف درآیات/ ۲۹/۴۹/ و/ /۵۳/. در سورة (ص)  /آیت/۱۵/ درسورة القمر/آیت / ۳۱/. درسورة المنافقون /ایت /۴/. وهمه بمعنای عذاب ودرجای عذاب ومقترن عذاب است.

الخسف:

:درزمین فرورفتن، مثل قارون ) درقرآنکریم بصیغهء ماضي، مضارع، ومتکلم درهفت جای ذکر شده است: سورة النحل/ ایت/۴۵/، سورة الاسراء/ آیت/۶۸/، سورة الملک/ آیت/ ۱۶/، سورة القصص/  آیت/ ۸۱/،/و/۸۲/،  سورة السبا/آیت/ ۹/، وسورة العنکبوت/ آیت/۴۰/.

المسخ:

 صورت برگردانیدن و بدتر کردن . ازآن جمله است مسخه اﷲ قِرداً. (از منتهی الارب ). تبدیل کردن صورت کسی به صورتی زشت تر. (از اقرب الموارد) (از تعریفات جرجانی ). برگشتن صورت به بدتر از آن . (تاج المصادر بیهقی ). از صورت مردمی بگردانیدن . (المصادر زوزنی ) (دهار). صورت برگردانیدن به زشتی . برگردانیدن صورت به صورتی بدتر از صورت نخستین :
اندر این امت نبد مسخ بدن
لیک مسخ دل بود ای ذوالفطن .

مولوی (مثنوی ).

نقض عهد و توبه ٔ اصحاب سبت
موجب مسخ آمد و اهلاک و کبت .

مولوی (مثنوی ).

 زشت و صورت برگردانیده . (منتهی الارب ). آنکه یا آنچه صورتش به صورتی زشت تر تبدیل شده باشد. (از اقرب الموارد). مَسیخ . مَمسوخ . ج ، مُسوخ . (اقرب الموارد) :
کپی و کپوک صفت خر سر است
مسخ چو کپی و چو کپوک غر.(سوزني)

 درامتهاي گذشته مسخ صورتها بشکل شادیها وخنازیر وغیره چیزهاي بدشکل میشد اما دراین امت مسخ عمومي نیست ، البته قلوب اکثریت مردم مسخ شده وهیچ انسانیتي دراندرون بسیاري ازانسانها نیست بلکه حیوانات انسان نما مانده اند. درقرآنکریم درسورة یاسین ایت/ ۶۸/، لفظ مسخ ذکر شده است،

انواع العذاب:

أعاصيرمدمِّرة،أمراض مهلِكة، وفواجع متنوِّعة، والجفاف والجدْب، والخوف،  والخسوف، والكُسُوف ، والجوع ، والعطش، والمرض ، وکثرة القتل ، وکثرة الحروب ، والتشرید وضیق الارزاق ، والحجارة ، وتسلیط الأعداء ، والذل، والبلایا، والهموم ، والاحزان، وتقارب الزمان، وغیرها،،،،،،،،،. بعض ازینها آمده وبعض خواهند رسید، درمورد همهء مذکوره مختصرا نگارش داریم.

نشانه هاي قدرت:

 همه نشانه هاي قدرت خداوند جل جلاله صرف وصرف بحکم الله جل مجده ارتباط دارد، نه کسي نه کدام قدرت درجهان، نه کدام طلسم وشعبده، نه کدام زور، زر، وقوت، در انحصار، دفاع، تعویق، تعلیق، وتأخیر نشانه های قدرت رب العالمین ویا عذابهاي احکم الحاکمین، دخلي وتأثیري را دارد، قرآنعظیم با کمال ایجاز، واعجاز درمورد همهء مذکوره میفرماید: وَمَا نُرْسِلُ بِالْآيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا (59) سورة الاسرآء،

ومانه میفرستیم نشانه ها را مگر بغرض ترسانیدن، وتحذیر، پس خلاصتاً غرض عمده ازینگونه نشانه هاي قدرت خداوند جل مجده انسانها را متوجه ساختن است که: هوشیار باشند که در مقابل قدرت ایزدي قدرتهاي شان بي اثر است، پس طوعا وکرها تسلیم خداوند باشند، وهمانا برای بعض ازبندگان خود که انواع بدکاریها را مرتکب شده باشند عذاب و بعض را انذارمیدهد،  وطبعا در یک عذاب بسا اوقات رطب ویابس نیک وبد همه ازبین میروند پس بگفتهء پیامبر مهربان صلی الله علیه وسلم همه بانیت هاو اعمال شان در روز رستاخیز مبعوث خواهند شد:

 1547 – 1846 – عن عائشة، قالت:

قلت: يا رسولَ الله! إنَّ الله إذا أَنزلَ سطوته بأَهل الأَرض وفيهم الصالحون؛ فيهلكون بهلاكهم؟ فقال:

“يا عائشةُ! إنّ اللهَ إِذا أَنزل سطوتَه بأهل نقمتِه، وفيهم الصالحون؛ فيصابون معهم، ثمَّ يُبعثون على نياتهم [وأعمالهم] . موارد الظمأن /ج/۲/ص/۲۱۸/.

صحيح لغيره – “الصحيحة” (1622).

سیده ام المؤمنین میفرماید: من گفتم : أی رسول خدا ! وقتیکه پر وردگاراهل زمین را گرفت کند ودرمیان شان صالحان نیز موجود باشند: پس ایا اینها نیز باهلاک آنها ازبین میروند؟ ایشان فرمودند:

یاعائشه! وقتیکه خداوند گرفت خود را بر کفران کنندگان از روی مکافات)  نازل کند ودر مابین شان صالحان نیز موجود باشند، پس صالحان نیز آصیب پذیر،وسرازیر شوند با تعذیب شده گان پس آنها در روز آخرت با نیت ها واعمال شان مبعوث میشوند.

( ادامه دارد،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،)

(نویسنده: (دوکتور:  عامر عُمیر)

comments

خپله تبصره ولیکې

. *

*